SETENAY ASLI

gerçek

2010-01-12T09:22:00.000-08:00

gerçekleri duyarsan sensiz kalırım,
sensizlikte ben sessiz kalırım,
sessizliğimse ölüme eştir,
ölümün adı bile kendince sestir.
gerçeklere, gerçeklerden geçtikten sonra,
seni geçmişte bırakıp gittikten sonra,
gerçeğimi görüp bildikten sonra
gerçeğe işte böyle varıldığını,
gerçek denilenin yanılgısını,
sensiz kalmakla öğrenmeye başlamışım ben...

hesap

2009-11-11T11:11:00.000-08:00

Şimdi beklemedeyim.
Gözlerimi kapatmadan, sonunu net bir şekilde görmek için beklemedeyim.
Bu kadar zamandır suskunlukları,sessizlikleri Tanrı kabullenmek gibi mi gördü?
Tanrı'nın adaletini onun yine kendi hesapladığı gibi, onun istediği gibi gerçekleştirmiş olduğumuz için gülümsemesini görür gibiyim.
Bunca zamandır yaşattıklarının tek tek sebeplerini önüme seriyor ,kırmızı halıyla buyur eder gibi beni bilgeliğe:)
''gel,gör bunların herbir sebebi vardı.seni buraya oturtabilmek için, insanlarımın her anını hesapladım yaşamlarının,gel.....gelişmeniz için,duşunmeniz,anlamanız için yaşadıklarınızın tadını çıkarın.Isyan etme,istersen de et.birşey farketmeyecek.ANCAK HEP FARKINDA OL.
düzene uyarsan benlikten çıkarsın,uymazsan senlikten çıkarsın.Kararını ver.Ben mi sen mi? '' dedi.
Ben ''ben'' dedim.
Seni dinlersem eğer, ancak ölüm günümde rahat edeceğim, ama ben, yaşarkende cevaplarla yaşamak istiyorum.
Eğer varsa ödemem gereken bir bedel ödeyeceğim.
Affet demem, çünkü herşeyi bilinçli, bilerek yaptım.özür dilemem.HATALARIMIN DA ARKASINDAYIM.
Sevgili Tanrım,seninle buluşma anımızda, sen de hazır ol!
Çünkü sorulacak tek hesap sende değil, benimde soracaklarım var...zamansızlıklarının sebeplerini soracağım.Bizi zaman zaman neden umarsız bıraktığını soracağım.
Sen bizimle,hayatımızla oynarken bak ben birden canlandım.
Oyuncağın dile geldi ve hesap soruyor sana...Neden Tanrı neden?

Bayramın, festivalin bitti mi?

2009-11-08T22:33:00.000-08:00

Arkadaşım bunu bana anlatırken ona ne cevap verebildim, ne de yukunu hafifletebilecek bir söz söyleyebildim.
Sadece dinledim, o ağladı, o anlattı, ben dinledim...
Elimde koca bir kova su olsaydı da boşaltabilseydim keşke kalbinin ustune, sanki alev almış yanıyordu...sanki gözyaşları akarken yanaklarını yaka yaka iniyordu ...

''Bu kez göremedim o festivali, bayramı gözlerinde, bitmiş içindeki sevgi bayramı,coşkusu..ben artık herhangi bir gunum onun için, hatta haftasonu bile değilim.
Festivali bitmiş içinde, ne kalbi o heyecanı yaşadı,ne beni görmenin heyecanıyla ciğerlerine titreyerek çektiği hava gibi beni içine doldurdu, ne de gözleri gözlerimle buluşmak için can atarken, bir yandan da eğer bakarsa o buyunun etkisine girmekten korkan masal kahramanı edasındaydı.
Ben artık herhangi biri olmuşum onun için....nasıl acı verdi bana, nasıl yandı içim !!! İnanası gelmiyor insanın, bu kadar kısa zamanda nasıl yitip gittiğine böyle bir sevginin.Bu hissettiğimi ona söylesem inkar edecek, hatta artık eskisinden de daha çok seviyorum diyecek, ancak ben gördum gözlerinde, nefesinde, öpuşunde..
Bitmişim, artık onun bayramı , festivali değilim.
Demiştim ki'' bu heyecan hiç değişmeden kalırsa kalplerimiz dayanmaz, yakın zamanda sende mefta bende.Tanrı bilipte insanoğlunun aşkına bir sureç koymuş.Bir zaman sonra geçip gidiyor bu heyecanlar, tutkular,alışıyor herkes birbirine .''
''Sen, Tanrı'yı yanıltabileceğimi göreceksin.Kendi bile inanamayacak bu kalbin 80 yaşında da aynı hızla attığına ve benden sırrımı isteyecek aşk ile saklı tutmak için tum kalpleri...vermem ki ,veremem ki o sırrı sana Tanrım!!! Tek şey beni böyle aşkta ölumsuz kıldı ve o sadece benim diyeceğim Tanrı'ya ...Seni sır gibi saklayacağım, kimseye vermeyeceğim seni,veremem.Ben seninle öleceğim, sen ölurken..Bunu kimse için demedim.'' demişti bana...
Ben dunden beri ağlıyorum, durmuyor gözyaşlarım..sebebini de bilmiyorum.
Acaba sadece kırıldım mı diyorum, yoksa gururum mu incindi, sevgisiz kaldı birden içimde, onun isyan gözyaşlarımı? bilmiyorum....
Ondan uzak kalmam gerek, bile bile duramam ki artık yanında...yoksa onsuzluğa mı ağlıyorum? Hiç konuşmadan,hiçbir açıklama yapmadan gitmek istiyorum onun hayatından bir anda, sessizce.
Sanki tekrar göruşursek ya da konuşursak bu durumu kabul etmiş gibi olacağım, alışacağım bu hallerine de onun, normal gelecek, oysa kabul edemem.
'' Sihir kayboldu, buyu bozuldu.Bak herkes gibi olduk.Hani aşkta ölumsuzluk iksirindim, hayat kaynağındım?'' diyemem ki, benden vazgeçtiğini bildiğimi ona gösteremem.
Yola çıkma zamanı...bu kez gemiyle gitmeyeceğim, çunku gemiyi karaya oturtmadan ya da batmadan gideceğimiz yere göturmek kolay iş değil.
Gemiyi kullananın çok iyi olması gerek ancak kaptan iyi olsa da kim engelleyebilecek fırtınayı?
Tanrı gemiyi iyi kullanan birini verse bile ya gemiyi çuruk veriyor, ya da fırtınanın ortasında yapayalnız bırakıyor.
Ben karar verdim yuruyeceğim, erk bende olacak böylece.
Fırtına olsa bile, ayaklarımı yerden kesecek biri olmadan.....

Tutku erkektedir.

2009-10-26T14:41:00.000-07:00

Kadının ve erkeğin sevgisi başka başkadır.Kadın duygularının ve hormonlarının kurbanıdır.Annem kadının sevebilmesi için herhangi bir objeyi kadına gösterip, bu senin sevgilin demen yeterlidir der..kadın bir sure sonra ona aşık olur.Bağlılık duygusu çok gelişmiştir kadında.
Oysa erkek farklıdır.Erkeğin sevgisi başka şeye benzemez.Erkek sevdiği zaman, dunyası artık o kadın olmuştur.Bu sevgi hoşlanma, beğeni gibi duygularla karıştırılmamalı, ben gerçekten bir erkeğin gerçek sevgisinden sözediyorum.O sevgide tutku vardır.Erkek artık pervanedir, uzaklaşamaz kadının yanından.Nereye giderlerse gitsinler, gözu artık tek şey görur, kadınını...Ya yuzunu görmeli,ya sesini duymalıdır.

Kadın kız arkadaşlarıyla konuşur,rahatlar,hatta dedikodu ve özel bilgi sızdırma bile başlamıştır.
Ancak erkek gerçekten sevdiği zaman susar, kendine döner, kimse bilmesin ister.
Kendine saklamak ister bu duyguyu.Çevresinde kimseyi istemez,yalnız başına sevmektir ona huzur veren.
Savaşı başlamıştır kendisiyle, teslimiyetini bilir, korkar. Engel olamaz.
Erkek sevdiği zaman tutkulu sever.Tutku yoksa, sevgi gerçek anlamında yaşanmıyor demektir.
Erkek sahip olmak için herşeyi göze alır.Tutkusu her çılgınlığa açık bir kapıdır.
Tutku, sahip olmak ister.
Tutku, kıskanır.
Tutku, acı çektirir.
Tutku beden ister, sevişmek ister her an, her yerde.
Tutku, erkeği erkekleştirir, daha çok guç ister.
Aşk tutku ister, saatlerce surecek sevişmeler sadece bu tutkuyla olabilir.
Tutku vericilik öğretir erkeğe, bencilliğini alır elinden.
Tutku kadınını kendi için dansettirir,saatlerce seyreder doyamaz.
Tutku erkeği konuşturur, hemde hiç konuşmadığı kadar, sevgisini anlatmaya kelimeler yetmez ona..
Veeeee....kadın da sever ancak mucize, erkek gerçekten sevdiğinde başlar...tutku erkektedir,şefkatse kadında:)))

Hayatın tadı

2009-10-10T14:33:00.000-07:00

Keyifli bir gece geçirdim arkadaşlarımla.Hamsi ,rakı bahane oldu, hem yedik, hem içtik, kahkaha boldu.
Dünden karar verip ve birbirimize haber vere vere 15 kişi olup gittik sosyal tesise.
Bir muhabbet, bir eğlence...
Bir ara her zamanki gibi düşüncelerin akınına uğradı beynim;
''ne kadar açım gülmeye,hep mutluyum,hep gülmek istiyorum, hiç umrumda değil artık ademoğlunun yarattığı dertler, sen sorun yaratma yeter'''diye yine yukarıdaki tek dostuma ricada bulunup,tekrar ana geri döndüm.
Şimdi plan zamanı geleceğe dair.Değişecek çok şey var.Önce hayatın tadı en fazla nasıl çıkarılır kısmıyla başlıyorum.
Madde madde yazacağım beyaz bir kağıda ve asacağım her an göreceğim bir yere, ki burası nedense hep buzdolabının üstü oluyor:)))))
Bana engel teşkil eden her insanın eline yol parası ve hayatta gidilebilecek yerleri gösteren bir haritayı tutuşturup iyi yolculuklar dileyeceğim.Bir daha geri gelmemesi için, giderken yola bıraktıkları ekmek kırıntılarını kuşlara yedireceğim.Artık sonrasında da kurda, cadıya ve avcıya kendileri dikkat etsin, gözden ırak olan gönülden de ırak olur, görmezsem aklıma gelmez deyip iyi olduklarını farzedeceğim.
Sonraaaaa..benim hayat hikayemin en can alıcı yeri başlıyor...ne yaparsam pişman olur veya olmam diye başlayıp, isteklerimi gerçekleştireceğim.pişman olduğum şeyleri de sürmenaja uğramış beyin depo bölümüme alıp hatırlamama tekniğini uygulayacağım, hiç olmamış gibi:)))
Bir sonraki aşama ise mutluluğun resmini çizmeye çalışmayacağım, mutluluğu o anda yakalayıp orada yaşayacağım,resim kısmı ile kaybedecek vakit bırakmayacağım kendime.
Hııı, birde salak modundan çıkıp, herkesi kendim gibi görmemeyi öğreteceğim kendime.Şu sıralar kendimi Mona Lisa'yı maymun olarak çizen maymun gibi görüyorum, kişi karşısındakini kendi gibi bilir modu bu.
'' Herkesin ağzından çıkan söz doğru değil, verilen sözler garanti değil, insanlar tiyatro sahnesinde iyi rol kapma yarışında, bakarsan anlarsın gerçek ıralarını rol kesimi bittikten sonra ...kimse gerçekten kendi gibi değil.Sadece dinle, o da vaktin varsa... kimseyide kendinden fazla sevme'' eğitimi veriyorum kendime...
Şimdi liste zamanı, vakit daralmadan, kaçanları yakalama, eldekileri tutma, hafızayı temizleyip tazelenme zamanı.....

Sevgili günlük:)

2009-10-09T11:33:00.000-07:00

şimdiiiiiiiiiiiii....sevgili günlük;
bugün, bir tecrübe daha edinip, hayata 40'ıma varmadan başka gözlerle bakıp, benim hep yanımda olan Allah'a teşekkür günümdeyim.
Gerçi, annem duymasın tek tük sigara içiyor olsamda, her yudumunda arkalarından dua ettiğim Sümerler'in müthiş keşfi birayla aram iyi olsa da, başka kötü alışkanlığım yok yalan gibi, nifak gibi, riya gibi... beni yaratırken maddeyi fikrimden alıp, tüm kötü diye nitelendirilmiş duyguları sevgiyle harmanlayıp, kimisine göre saf, kimisine göre iyi insan moduna sokup dünyaya öyle gönderdi.
Daha dün ettiğim duayı bugün duyup, bana olması gereken yolu seçtirip, içime yitirdiğimi sandığım duyguları geri yükleyip, aşkın yeniden doğuşunu seyretti, beni bu büyük sınavla sınayıp ve benim bu sınavı kazanmış olmamın hazzıyla beni yeniden ve yeniden sevdiğini fısıldadı kulağıma.

Kaybettiğime yanamadım yitirdiğim o başka şeylerin.Dedim ki yaşamak zorundaymışım, yoksa buraya çıkmayacaktı ara sokaklar.
Belki denizin kenarındaki o küçücük evde, karşılıklı sigaralarımızı yakıp birer birayla o hayalini kurduğumuz yaşlılık sohbetlerimizi yapamayacağız, ama en azından şüphe ,yalan ve riyadan uzak yaşayacağım..bu yeter. Gerçek sevgi, sadakat, dostluk yoksa, bende yokum.Kısacası bu kadar da kolay biter içimdeki inanç.
Ne kadar kızgın olsam da, gelmesine ve gitmesine minnet duydum, her ne kadar kendimden o saflığımdan dolayı nefret etsemde, dostluğu bugün sıkı bir tekmeyle savurdum duvardan.
Şimdiiiiiiiiii.....sevgili günlük;
bugün için kaldırdığım kadehi, uzun gecemin anısı olmasına içiyorum, hiç bitmeyecek, o çoooooooook özlenmiş olan gecenin.Sana yaşanacakları bu geceki dolunay anlatır, yok olmadı benden duyarsın.Biz bu gece dansedeceğiz soframıza buyurmuş o kurtlar, henüz karnını doyurmuş o yılanlar ve daha doymadığı yüzünden belli o çakallar.Buyrun biraz da buradan yiyin, açlık hiçbirşeye benzemez.Ama unutmamalı, eğer bu kadar kimsesiz ve yalnızsanız, bunda suç sizin ey dünyaya aç etoburlar!
Et yemekten çekmektesiniz bu cezayı, etin lezzetinden dönmüş başınız, ne anlar böylesi sevgiyi ve aşkı???
Kaybettiğiniz böylesi sevgi, işte o bir parça etin sevdası:)))

Tanrı'nın gözyaşları

2009-10-09T09:53:00.000-07:00

Bugün, arkadaşım öyle mutlu bir sesle aradı ki beni, bu sesi uzun zamandır böyle heyecan dolu duymamıştım.
''Aşık oldum Aslı,aşık oldum.Bak varmış aşk, ben buldum''dedi.

Gayri ihtiyari benden şöyle bir cevap çıktı;

''Sen saf mısın? Aşk yıllar önce öldü, hem de biz öldürdük. Daha bugün, aşka en muktedir kişi bile, kendiyle birlikte mezara götürdü onu.
Sözüm ona, o öyle bir aşıktı ki, dünyayı sevdiği insanın cebine misket olarak koyacaktı, dünyayı onun etrafında döndürecek, sevdiği insanla ölüp, onunla aynı mezara girecekti. Sevgisini öyle anlatırdı ki, zannedersin ki aşk hiç böyle tarif edilmemiş, hatta aşk hiç böyle dile gelmemişti.
Hayatta daha önce kimse böyle aşk yaşamamış, aşkın anlamı daha yeni mealine varmıştı.Mevlana'sını bulmuş Şems'in, yani özünü, eşini ,tek yaşam kaynağını bulmuş bir ruhun bile anlamı kalmamış gibiydi bu aşk yanında.Dinlesen derdin ki, daha safı,daha yücesi olamaz...işte böyle bir aşktı o adamın yaşadığı...aşka ne mi oldu?O arkadaşımın deyimiyle aşka birşey olmadı,aşkın suçu da yoktu,adam olmayan o adamdı,aşkı alıp kendisiyle birlikte mezara gömdü.Aslında benim varlığına bu kadar şiirler, yazılar yazdığım,yokluğunun beni hasta ettiği,varlığınınsa daha ıspatını görmediğim bu duygunun, bence, asıl kanıtlanmamış yanı dürüstlüğü, saflığı, daimliğidir.
Bana göre, bir tane bile insan evladı yok ki, bu duygunun hakkını versin, erdemine varabilsin, sadık kalsın, saflığını muhafaza etsin.
İçimi aşka karşı korumaya aldım ben.Hep septik kaldı düşüncelerim.İnanasım gelmedi ve haklı çıktım.Adam olmak zor dedim.Gerçekten adam olan aşkı yaşar, adam olmayan, ise işte böyle mezara çıkmamak üzere canlı canlı gömülür ve ben daha adam tanımadım.
Tanrı'nın yanılsamalarla dolu bir duygusudur bu insanoğluna verdiği, gözlerini bir süre kör eder, sonra açar ve verdiği bu aşk duygusunu sınar. Aslında, amacı sadece kulunu denemektir, gerçekten bu sefer doğru adamı yarattım mı diye..sonra, bakıpta yine başaramadığına, işte o anda ağlamaya başlar.
Bizlerin gözlerinden akan bizim gözyaşlarımız değil, TANRI'NIN GÖZYAŞLARIDIR.''
dedim ve telefonu kapattım,Kafamı kaldırıp yukarıya;
'' Gözlerime bak'' dedim.''Bunlar benim göyaşlarım, senin değil! Bu sefer ben ağlıyorum ,herkesin ve senin yerine.''

dürüstlük

2009-08-26T14:52:00.000-07:00

dürüstlük ne görecelidir de, bunlardan başka birşey değildir yine de...
dürüstlük, gerçekleri çirkince söylemek değildir.
dürüstlük, kendini pervasızca ortaya sermek değildir.
dürüstlük, terbiye sınırlarını zorlamak,
istediğin lafı istediğin an söylemek değildir.
dürüstlük, ağzına geleni sansürsüzce sıralamak değildir.
dürüstlük
duygulardaki samimiyettir.
dürüstlük, gözlerdeki derinlik,
koşulsuz güven yaratan bir hayattır.
dürüstlük, yanlış insanlarla geçmiş bir hayatın mirası
şeytanın en cazip düşmanı,
yalanın en kolay dönüşümüdür.
yalan söylerken akıllı olmak gerek.
ZAMANI,BİLGİLERİ,ANLATILAN İNSANLARI İYİ HAFIZALAMALI Kİ
GERÇEK ORTAYA ÇIKABİLECEK GÜCÜ BULAMASIN.
yalan zeka ister.
yalanı söyledikten sonra bir daha,bir daha bir daha üstünden geçmeli.
unutursan tarihleri, kıyasları, kişileri
işte o zaman SEN YALAN OLURSUN:)))

boğuldum

2009-08-22T09:10:00.000-07:00

Bazen öyle kazıklar atarız ki kendi kendimize, başkalarında hiç bir suç arayamayız.
Bunu ben kendime yaptıktan sonra,
herkes herşeyi yapar deriz..Deriz de, acaba neye malolduğunu bilir mi diğeri?
Hayatı kendince oyunla geçen insanlar, birgün sizi de oyununa alıverir.Öylesine bir savaşla kılıcınızı,kalkanınızı kuşansanızda, onun kılıcı kalbinize girmiştir çoktan.
Oysa siz o kılıçtan evvel ne demiştiniz?
''Beni bırak,ben böyle kendi kendime öleyim,kendi acımda,kendi kazığımla kendi kendime..sana gerek yok ve senin kılıcına... bunu ben kendi başıma yapabilirim.Senin gibi birini seçmiş ve hayatıma almış olmak, zaten benim kendi infaz kararımdı.Kınına girmez artık bu kılıç kendi boynuma vurmadan önce en keskin yerini.Beni bırak....ben senin aşk,dostluk,birlik dediğin yalanlarının ardında zaten yalanı görmüşümde, inanmak istememiş bu kalp gören kalp, bu öz gören öz...ama yalanmış. ''
Şimdi iğneden kurtulmuş bir balık çırpınışıyla denize atladığımda, aslında artık düzelmesi, iyileşmesi imkansız o yarayı taşırım kendimle.
Balık suda boğulur mu?ben boğuldum....

Şimdi iğneden kurtulmuş bir balık gibi,
Aslında artık düzelmesi imkansız bir aşk,
İyileşmesi zor yara içinde,
Çırpınışlarım bitmiyor deniz de bile.

Sensiz nefessiz kaldım sensiz yorgunum.
Balık suda boğulur mu?
Bak ben boğuldum.

Söylence

2009-08-22T08:53:00.000-07:00

Güneş batmak üzere.Elimde sigaram, herbir yudumunu doya doya hissettiğim bira ve kafamın alamadığı kadar düzenin olduğu dünya, bir de ben hep birlikte oturduk düşünüyoruz.Ben neler yaptım?Nerelerdeyim?Neden?

Bir samimi söylenceden yeni çıkmış,
var mıyım yok muyum o söylencede aklı karışmış,
hülasa oldu mu olmadı mı,
gerçek miydi, yalan mıydı
kalbi bile cevap verememiş bir haldeyim.
Beni benden almasına izin verdiğim,
kah kaçtığım, kah yetiştiğim,
Ama sonunda yine kendimi bulduğum öylesine bir söylence işte.
Nesilden nesile aktarılırdı,
Belki yeni doğanlar hiç inanmazdı,
Doğruluğu ,yalanı tartışılırdı
Böyle bir söylenceden zor kaçtım şimdi.

Güneş dansederken gök mavisiyle,
Turkuazı aradan öyle vurdu ki,
Renklerin dansına öyle kandım ki,
Göremedim kaç kuş göç etti benim diyarımdan.

Saf mıyım, iyi mi, yoksa zavallı?
Hangisini versem etiket diye,
Kendimde bitiyor bu acı sonlarım.
Sen
oyunların içinde oyun musun ki?
asaletin yerlerde bir paçavra mı ki?
Yoksa sen bilmeden aşık mı oldun?
Yoksa bu acı bundan geri mi?

Yolda görürsen eğer bir yük taşıyan,
Bu yükün altında ezilip yokolan,
Senin oyun sandığın gerçek bu sana,
Şimdi kendince eğlen gül ona.

Karma

2009-07-16T07:21:00.000-07:00

Karma sanskritçe de eylem anlamına geliyormuş ve her eylem, hareket bir nedene bağlı ve bunun da getirdiği bir sonuç var.
Bu da demektir ki, yaşanan her olayın mutlaka bir sebebi var, görmemiz geç dahi olsa öğrenmemiz gereken şeyler, son nefesimize kadar sürecek.
Bunu çok yakın bir zamanda yaşadım ve öğrenmekten sonuna kadar haz aldım.
Hayatımıza almış olduğumuz her insan, her olay mutlaka bir sebeple geliyorlar.
Gittiklerini ya da bittiklerini uzun süre anlamıyoruz ve bir zaman sonra artık gerçeği görme zamanı geldiği vakit, karma size kendini gösteriyor ve neden olduğunu veya olmadığını sunuyor önünüze.
Geçmişte, insanı çok fazlasıyla üzen olayların, aslında sedece kişiyi korumak ve incitmemek adına alınmış kararlar olduğunu görüyoruz, tabii bu kişi karma da iyi bir yerlerdeyse.
Eğer yanlışı bilerek yapan biriyseniz, bence hazır olun canınızın yanmasına, çünkü karma buna da izin vermiyor.
Siz öğrenene kadar sizi eğitmek adına, başınızı sıkıntıdan, beladan çıkarmıyor.
İşte ben bunu sevdim...
Yani ne ekerseniz onu biçiyorsunuz.
Can yakar,beddua alırsanız bir daha kolay kolay düzelemiyorsunuz anlayacağınız.
Ehhh artık bundan sonra bela yerine Karmandan bul demeli:)))

Karma yasası, kısaca, her yaşamın, önceki yaşamlarda yapılan hareketlerin sonucu olarak belirmesi esasına dayanır.
Yani, kişinin yaptığı hiçbir hareket sonuçsuz kalmayacak ve kişinin mukadderatının belirlenmesinde bir neden oluşturacaktır.
Hiçbir neden, herhangi bir sonuç yaratmadan yok olup gitmez.
Varlığımızn bir amacı var ve buna hizmet içinde, iyi bir hayat yaşamaya çalışmamız gerekiyor. Yoksa bir sonraki sefere mi demeli?
Ne zaman, kiminle, nerede ve nasıl karşılaşacağınız bilemezsiniz.En iyisi , geride iyi bırakın herkesi ve herşeyi, tabii hakediyorlarsa...Bunu da bilemeyiz ya ,kimin neyi hakedip, etmediğini.Bir sonraki, üstüne düşünülecek konu da bu.
Karmakarışık olmadan, karmanızı en iyi şekilde yaşamanız dileğiyle...

Sınav

2009-07-08T01:23:00.000-07:00

Zamanı geldiği için mi yoksa yaşanmış tecrubelerden mi bilmem ama hayatımın önceliklerini daha kolay belirliyorum artık.Benim için değerli olan artık davranış ve sözlerimde değerini net bir şekilde görebiliyor.

Can sıkmaya çalışan her olay ve insana karşı kayıtsızım.Yoksa öğrendim mi artık, yaşamın gereksiz tasalara yer ayrılamayacak kadar değerli olduğunu?

Tum bu karmaşa, çekişme, anlayışsızlık belki de tek sebepten.Kimse kendini gerçekten sevmiyor.

Ben kendimi sevmeyi öğrettim kendime.

Özelim.Biliyorum ki sevmek zorundayım kendimi, çünkü seçim şansım yok.Ben olmakla mutlu olmazsam, başka hiçbir şey mutlu edemez beni.

Tüm evrende bir taneyim, çünkü ikinci ben yok ve benzerim.Tercih şansımız yoksa, kendimizi sevmek zorundayız.
Her geçen gün sevgimi, saygımı katlıyorum içimde.Varolan herşey,bende dahil Tanrı'nın yansıması ise,sevmek zorundayım herşeyi diyorum.Bana bu kez sunulan bu deyip,
kendime öğretiyorum, öğrendiklerimi:)))

Yarım kalan herşeyi tamamlıyorum kafamda.Kocaman bir hayal dünyam var ve orada yaşayamadığım herşeyi yaşıyorum ve yaşamak istediğim...

Böylece Sabahattin Ali'nin dediği gibi '' arzularım muayyen bir haddi aşınca ve kulaklar sözlerime sağırlaşınca ,bir ihtiras duyup vahşi maceralara,çıkıyorum bulutları aşan dağlara..... ''

Dinginliğim, durgunluğum yerini büyük fırtınalara bırakıyor bazen..bilinmez açlığı örtbas edebilmek için tüm gücümü kullanıyorum.İşte vardım mı o dağların tepesine ben de rüzgarı dinliyorum.

Sukunet geri gel ve dinginliğim...
yaşamak istediğin herşeyi orada bırak..
aslında nedir o, hiç bilmediğin,
rüzgarı yerinde ,öylece bırak...

Bunca zaman kendimi ne çok eğittim.
Nefse karşı vicdan,bedene karşı ruh dedim.

Bazen kafasını çıkarıp '' hadi be sende!!! neden bu kadar erdemli davranmak zorundasın ki? Biliyor musun acaba gerçek doğru nedir? Ara sıra dinleme iç sesini ve bırak yap istediğini'' diyen sevgili Şeytan'a uymak istemiyor değilim hani:)))

Ama balyoz hazır olmuş elimde, istek dışı indiriyor şeytanın kafasına...

Evet ya..ben tercih etmedim.Bu da Tanrı'nın benim için hazırladığı bir sınav.Doğru ile yanlışın, melek ile şeytanın çatışması.Bilmek o kadar zorlaştırıyor ki işleri bazen.

Çok çok çok seviyor ve seviliyorum, şikayet etmiyorum Tanrım, ama senden de haliyle daha kolay sınavlar bekliyorum:)))Tahammulumu ,sabrımı, anlayışımı kısacası kendimi sınamak için sebep gönderme artık bana.Ben kendimi tanıdım da sen hala beni tanıyamadın mı,yarattığını? :)))

Huzur

2009-07-03T03:46:00.000-07:00

Ve o küçük prenses artık kendi ülkesinin kraliçesi olmuş.

Kendi ülkesinde kendi dünyasını kurmuş.Onu mutlu edecek şeylerle çevrelemiş hayatını....

Bahçesinde hergün rengarenk çiçekler açmıyormuş artık.

Hangi çiçek ne renk açacak heyecanı kalmamış belki eskisi gibi ve hatta o çiçekler hiç tohum vermemişler geriye birşey bırakmamak , yinelenmemek, yenilenmemek için.

Kraliçenin tek bir gül ağacı varmış ona kralının verdiği, onun için ektiği. Bu ağaç hergün, mutlaka tomurcuklanır ve açarmış.

Kraliçe acaba açmış mıdır endişesi olmadan her sabah o gülü koklamak için uyanırmış, çünkü bilirmiş ki o gül hergün mutlaka açacak.

Hayatlarımızı seçiş şeklimiz, aslında, ne istediğimiz ve ne aradığımızla ilgili, tercihlerimizse, bu istekler doğrultusunda aldığımız kararlar.

Doğru hayat yaşayıp yaşamadığımıza sonuçlara bakarak karar veriyoruz.

Zaman zaman paralel hayatlarımızda neler olup bittiğini merak etsek de, eğer mutluysak başka bir hayat için çabalamaya gerek görmüyoruz.

Doğrusu insana rahat vermeyecek tek düşünce kaçırdıklarımız, zamanında karşımızda duran o eşsiz fırsatları farketmemiş olmamız, farkettiysek bile vazgeçmişliğimiz...bunlar şimdi içimizi acıtanlar...

Yapılabilecek birşeyler bıraktıysanız geriye bir saniye bile durmayın ve tekrar alın avuçlarınıza isteklerinizi, ne pahasına olursa olsun uğraşın, kaçırdıklarınıza yeniden sahip olabilmek için savaşın...
ancak artık çok geç ise azad edin kendinizi ve onları da...

Paralel hayatlarınızı düşünemeyecek kadar mutlu olmanız dileğiyle...

Nedamet

2009-05-28T13:49:00.000-07:00

Bugun çok guzel bir mail aldım ve hemen paylaşıyorum.

Küçük bir kasabanın 4 ayrı mahallesi varmış.

Birinci mahallede''EVET AMA'' lar yasıyormuş. Evet ama'lar her zaman ne yapılması gerektiğini bildiklerini düşünürlermiş. Yapma zamanı geldiğinde ise''evet ama'' diye yanıtlarlarmış.Yanıtları hep yanlış olurmuş. Suçu da başkalarına atmakta ustaymışlar.

İkinci mahallede''YAPACAĞIM'' lar yasarmış. Ne yapacaklarını bilirlermiş. Kendilerini yapacakları şeye adım adım hazırlarlarmış ama, yapacakları sırada şanslarını kaçırdıklarının farkına varırlarmış. Bu mahallede insanların dizleri dövülmekten yara bere içindeymiş. Yaşamı ertelememek için verdikleri kararı bile ertelerlermiş.

Üçüncü mahallede yasayan ''KEŞKE'' cilerin hayati algılama güçleri mükemmelmiş. Neyin yapılması gerektiğini daima en iyi şekilde bilirlermiş ama...
maalesef her şey olup bittikten sonra.''Keşke'' cilerin de başları hep kanarmış, duvara vurmaktan !..

Kasabanın en yeşil bölgesinde, en güzel evlerin olduğu mahallede ise''İYİ Kİ YAPTIM''lar otururmuş.
''Keşke''ciler bu mahallede yürüyüşe çıkar, etrafa hayranlıkla bakarlarmış.
''Yapacağım''lar ''Keşke''ciler ile birlikte bu mahallede yürüyüşe çıkmak ister ama bir türlü fırsat bulamazlarmış.
''Evet ama''lar ise mahallenin güzelliğini görmek yerine, ağaçların gölgelerinin yeterince geniş olmadığından, güneşin erken saatte doğması gerektiğinden şikayet ederlermiş.

''İyi ki yaptım'' mahallesinde ki insanların kusuru da beyinlerinde mazeret üretme merkezlerinin olmamasıymış.Bu yüzden yasadıkları ortam her zaman güzel, düzenli ve huzurluymuş.
Bu hafta hep beraber ''İyi ki yaptım'' mahallesine taşınmaya ne dersiniz ?

Hikaye çok hoşuma gitti.Doğrusu hep ve tek inancım vardır.
Hiçbir zaman yaptıklarımızdan dolayı pişman olmayız.Hep yapamadıklarımız bizi nedamete sokar.
Geçmişteki hatalar, zaman ilacı ile tedaviye alınır, sonra iyileşir ve acısı unutulur gider.
Oysa yapamadıklarımız her yaş basamağını bizimle çıkar ve en sonunda keşkelerle dolu bir geçmiş bıraktırır bize geride.

İşte hayatımızı nasıl yaşamak istediğimizle ilgili ipuçları.
Bazen gerçekten olaylar bizim isteğimiz dışında gerçekleşiyor.
Bazen karar vermek için bile şansımız kalmıyor.
Bazen hayat ve varsa kader bizi istediği gibi yönlendiriyor.

Oysa şimdilerde, karar mercii direk beynimiz oluyor.
Beynimizin gucu bizim hayatımızı oluşturuyormuş.
Yani, biz karar veriyormuşuz yaşayacaklarımıza.
İnanılması imkansız değil ve belki de çoğu kez ıspat etmişizdir beynimizin gucunu kendimize.
Çağırmış, istemişizdir ve olmuştur, dedim ya imkansız değil.
Henuz keşfi yeni yeni yapılıyor.Sınırsız bir guç, BEYNİMİZ...
Bana göreyse bilnmezimiz.

Her iki seçenek sonunda benim kabulum olan şudur;
Ne varsa yaşanacak erdemli yaşamalı, yaptığın herşeyin tadını çıkarmalı,
nedamet için duşunmeye zaman bırakmamalı ve kaderi arkadaş edinmeli ki, böylece
isteklerimizi önemsesin, çoğunu da yerine getirsin.

Nedametsiz ve keşkesiz bir nihayet dileğiyle...

Arkadaşlar

2009-05-22T13:45:00.000-07:00

Öğleden sonra arkadaşlarımla birlikteydim.
Sohbet ettik, guluştuk, dertleştik, keyif aldık, biz bizi suzmeden, eleştirmeden, bir açık aramadan, tadımızı çıkardık birbirimizin...

Arkadaşlarımlaydım.
İçlerinde derdin kenarından yavaşça geçeni,
derdi dert gibi görmeyeni, gerçekten derdin ne olduğunu bileni,
derdin içinde yuzeni, derdi belki bileni,
derdi kendini aşmışı, o aşanın yanında da artık bunlardan bezmişi vardı...
Ama kimse kimseye dert yaratmadı.
Herkes kendi halinde, kimse kimseden rahatsız olmadan guzel bir gun geçirdik.

Kimse kimseden çekinmedi, konuştu, ardımdan birşeyler derler mi derdi olmadan.
Herkes konuştu, anlattı, yanlış anlaşılma, laflarının farklı algılanma endişesi olmadan.
Herkes kendiydi, herkes mutluydu.
Arkadaşlarımla birlikteydim ...

Tai-Chi Chuan

2009-05-15T10:26:00.000-07:00

Tai Chi Chuan
SERTLİĞİN ÜSTESİNDEN YUMUŞAKLIKLA GELME SANATI
Kimine göre meditasyon tekniği, kimine göre egzersiz sistemi, kimine göreyse bir savunma ya da dövüş sanatı...

İçerdiği hareket, tekme, yumruk ve savuşturmalarla bir dövüş sanatı görüntüsü çizse de, Tai Chi aslında tek başına bunların hiçbiri ya da tam tersine, hepsi...

Zihinsel dinginliği ve konsantrasyonu gereksindiği için bir meditasyon tekniği; artık tıp doktorlarının reçetelerine bile girdiği, bir koruyucu hekimlik türü olarak kabul görmeye başladığı için egzersiz sistemi; asla saldırganlık barındırmasa da bir saldırıyı rahatlıkla savuşturabilen yapısından, dahası adındaki “yumruk” anlamına gelen “Chuan” sözcüğünden de anlaşılacağı üzere bir savunma sanatıdır Tai Chi.
Kendini savunmanın bilgeliğinin, yani Taoizm felsefesinden etkilenerek geliştiği bilinen Tai Chi’nin ortaya çıkışıyla ilgili birçok rivayet anlatılır. Bunlar arasında en çok bilinenine göre; günümüzden yaklaşık 900 yıl kadar önce Chang San Feng isimli bir rahip, meditasyon yaparken, bahçeden birtakım sesler duyar. Bir yılan, bir turnaya doğru kafasını kaldırmış, saldırmaya hazır beklemektedir. Turna aniden yılana saldırarak savaşı başlatır. Yılan, turnanın bacaklarına dişlerini geçirmek üzere hamle yaptığı sırada turna, ayaklarını yukarı çekip kanatlarını alçaltır ve atağı savuşturur. Bir süre sonra her ikisi de birbirlerine dokunamadıkları hâlde bu savaştan yorgun düşerler. Bu noktada rahip, kendini savunmanın bilgeliğinin, kuvvete karşı esnek olmakta yattığını görür ve yaşanan bu savaştan hareketle Tai Chi Chuan’ı geliştirir.

Buna göre, küçük bir güç uygulaması, kendinden çok daha büyük bir gücün savuşturulması ya da zararsız hâle getirilmesi için yeterlidir. “Yumuşak”, “sert”in üstesinden gelebilir; “güçsüz”ün “güçlü”yle dövüşmek için korkmasına gerek yoktur. Bir Çin filozofu olan Lao Tzu’nun (M.S. 4. yy) da işaret ettiği gibi, “Dünya üzerinde sudan yumuşak ve esnek canlı ya da madde olmadığı gibi, ne kadar sert ve dayanıklı olursa olsun, suya karşı direnebilen de yoktur. Esnekliğin direnci, yumuşaklığın sertliği yendiği herkes tarafından bilinen ama uygulanmayan bir gerçektir.” Yani Tai Chi, bireye kaba kuvvetten ziyade, karşı tarafın ne zaman atak yapacağını kestirebilme yetisi, hız ve hassasiyet kazandıran bir sanattır.
Chi ile bütünleşmekTai Chi, Chi ile uyumlu olma sanatı olarak da tabir ediliyor. Japonca’da “Ki” hâlini alan Çince “Chi” sözcüğü, evreni tümüyle dolduran enerji anlamına geliyor. Yıldızlar, hatta galaksiler arasında bulunan Chi; evrensel enerji, aynı zamanda evrenin kendisi kabul ediliyor.

Evrensel uyuma ters düşmemek, daha gelişmiş bir varlık olabilmek ve üstün bilince ulaşabilmek için Chi ve onun akımlarıyla uyum içerisinde yaşamak gerekiyor.
Tai Chi, tek başına çalışılabiliyor olsa da grup hâlinde yapılanı makbul sayılıyor. Hareketlerin Chi ile bütünleşmek amacıyla yapıldığı Tai Chi’de zihin boşaltılıyor; hareketler akıcı, yavaş, yumuşak, döngüsel, kesintisiz bir biçimde, kendini sıkmadan ve kasları zorlamadan yapılıyor ve bunlar sürekli tekrar ediliyor. Gelişimin sırrı da bu tekrarlarda yatıyor: Tekrarlarla birey, kendini seyretme şansını yakalıyor; ki kendini seyretmek, meditasyonun bir başka tanımı kabul ediliyor. Chi ile ancak bu tekrarlar neticesinde, bu hareketler artık düşünmeden yapılmaya başlandığında bütünleşilebiliyor. Kişinin bu hareketleri yaparken iyi bir biçimde konsantre olup, Chi’nin akımlarını gerçekten hissederek yaşamaya başlamasıyla artık bu hareketleri onun yapmadığı; bunun Chi’nin yönlendirmeleri, Chi’nin gücü olduğuna inanılıyor. Bu hareketlerle en üst noktaya, evrensel birliğe, bütünlüğe varılmaya çalışılıyor.

Bu açıdan bunun, Tasavvuf’taki, tüm varlıkları sevgiyle kucaklayıp, evren içinde bölünmezliğin içinde yer almak, birey olarak farkındalık, evrenin içinde, evrenin tozuna karışarak yaşama, tek vücut oluşturma düşüncesiyle paralellik taşıdığı söylenebilir. Buradan bakınca, Tai Chi’nin neden grup hâlinde yapılmasının tercih edildiği, bunun nasıl bir ahenk oluşturduğu anlaşılabilir.
Yararları saymakla bitmiyor.

Tai Chi ilk dönemlerde Çin’de karate ve judo gibi bir dövüş sanatı tekniği olarak kullanıldıysa da zamanla sağlığı geliştirmek ve korumak amacıyla uygulanan bedensel ve ruhsal bir uyum sanatı hâlini aldı. Kas gücü, özel ekipmanlar, kıyafetler, aletlerle donatılmış salonlar gerektirmeyen, uygulanması için küçük bir oda yeterli olabilen Tai Chi, tüm yaş grupları için uygun nadir sportif aktivitelerden biri olarak çıkıyor karşımıza.
Tai Chi’nin gerçek bir sağlık kaynağı olduğu, artık hekimlerce, bilim adamlarınca kabul edilen bir gerçek hâline geldi. Geçtiğimiz yıl ABD’de gerçekleştirilen bir çalışma, Tai Chi’nin kronik hastalıklara iyi geldiğini; denge kontrolü, esneklik ve kalp sağlığı kazandırarak, kalp-damar hastalıkları, Multipl Skleroz (MS) gibi hastalıklarda olumlu sonuçlar verdiğini ortaya koydu. Uzmanlar, Tai Chi’nin birçok yıkıcı sağlık sorununda tedaviyi destekleyici olumlu etkilere sahip olduğunun altını çizerken; obezite sorunu yaşayanlara da diyet programına ek olarak, hem vücudu şekle sokması hem de diyetin oluşturacağı stresi azaltması açısından Tai Chi’yi salık veriyorlar. Tai Chi teknikleriyle doğru duruş pozisyonu sağlanacağı için, ilerleyen yaşlarda ortaya çıkacak denge problemlerinin ve osteoporoz riskinin önemli ölçüde azaltılacağı bildiriliyor. Kas gücü gerektirmeyen egzersizler olduğu için de koşma gibi yüksek etkili egzersizlerde ortaya çıkan vücuda zarar verme riski, Tai Chi’de baş göstermiyor. Ve tabii ki çağımızın en büyük sorunlarından stresle başa çıkabilmek için de Tai Chi en fazla önerilen aktiviteler arasında yer alıyor. Anti-stres bir uygulama olarak ortaya çıkan Tai Chi’de stres, pozitif enerjiye dönüştürülüyor; böylelikle stres hormonlarının oluşturacağı zehirli etki önlenmiş oluyor.Vücudumuzdaki rahatsızlıklar zamanla bizi yıpratan ruhsal sıkıntılardan kaynaklanır.Diğer tarafatan fiziksel sağlığımız bozuldukça ruhsal sağlığımız bundan etkilenir ve kısır döngü başlar.Evren Yin ve Yang’ın dengesiyle sağlanır.Dişi erkek,gece gündüz,güneş ay gibi...Döngü bozulursa sistem yanlış işlemeye ya da işlememeye başlar.Sağlıklı olmak beden ve ruh dengesiyle sağlanabilir.

Çinlilerin şu tabiri, aslında konuyu özetlemeye yetiyor: Tai Chi kişiyi, bir çocuk kadar “ben” duygusundan uzak, bir oduncu kadar sağlıklı, bir bilge kadar da sakin ve huzurlu yapıyor.

2004-2006 yılları arasında Japonya’nın Toyota şehrinde yaşadım.Tai-Chi Chuan eğitimini orada alma fırsatım oldu.Orada Taikyokuken diye bilinen bu spor çok yaygındır ve özellikle ileri yaş düzeyindeki kişilerin bedensel aktivite imkanları kısıtlanmış olduğu için o yaş grubu içinde çok tercih edilmektedir.

Haftaiçi birgün sertifikalı eğitime katıldım.Merkezi Tokyo’da olan bu organizasyonun Japonya'da uygulanan stili ile ustası Yang Mİng Shi 'dir ve Nagoya bağlantısında ise dünyanın en iyi Tai-Chi Chuan eğitimcilerinden Tsuchida-san bulunmaktadır.Belgem bu organizasyona aittir.

Asıl haftasonu, cumartesi sabahları sadece ustaların katılabildiği bir organizasyona dahil edilerek herbiri çok başarılı ve bilinen hocalar Nakata-san,Mizuno-san ve Yamada-san’ın özel eğitimlerini aldım.

Uygulamakta olduğum Tai-Chi Chuan 24 form + 8 egzersiz hareketinden oluşur.

Tai-Chi Chuan meditasyon tekniği,egzersiz sistemi ve eski bir dövüş sanatıdır.Doğru nefes alıp verme tekniği ile bedenin oksijenden maksimum faydalanmasını sağlar.
Zihinsel dinginlik ve konsantrasyon gerektiği için bir meditasyon tekniğidir.

Ulusal Yaşlanma Enstitüsü (National Institude of Aging) tarafından desteklenen iki çalışma ile güçsüzlüğü azalttığı, insan sağlığı ve vücut mekaniği üzerinde önemli yararları olduğu ve bu oranın 15 haftalık program ile günde 2 kere uygulanması sonucu güçsüz düşme ihtimalinin %47,5 azaldığı ispatlanmıştır.

Chi denilen evrensel enerji, insanoğlunun bedeninde akışını eğer kişinin bedensel ve ruhsal dengesi tam bir dengedeyse sağlayabiliyor.
Hastalıklar bu döngüdeki tıkanmalarla oluşuyor.

Tai-Chi Chuan, insan vücudunda strese bağlı yanlış duruş ve beslenmeden kaynaklanan sorunları ortadan kaldırarak, Chi enerjisinin vücutta dolaşımı sağlıyor, fiziksel olarak kemikleri güçlendiriyor, duruş bozukluklarını düzeltiyor, beynin sağ ve sol kısımlarının daha iyi bir performansla çalışmasını sağlıyor.

Karaciğer ve boşaltım sistemini düzenliyor.

Kas gücünden ziyade iç enerji ve vücut arasındaki koordinasyonu sağlayarak, insanlara stresten uzaklaşmayı, yaşama pozitif ve gerçekçi bakmayı öğretiyor, bununla birlikte yaşlanma etkilerini azaltmayı sağlıyor.

Zamanla kan basıncı, mide-bağırsak ülserleri, kalp rahatsızlıkları gibi hastalıklarda olumlu sonuçlar verdiği bilimsel deneylerle kanıtlanmış çalışmalar vardır.
(Kaynak: Bayındır hastaneleri Haziran 2007 sayı 7)

Sorgu

2009-05-15T07:30:00.000-07:00

Uzun zamandır beni düşündüren,bazen mutlu edip, bazen de hüzünlendiren bir konu var kafamda.
Kime ve neye göre?
Bugün televizyonda dinlediğim bir söyleşide çok anlamlı bir konu vardı. Kalbimizi ayna gibi kullanmak.
Ancak bu yetiyi çok uzun zamanda elde edebilir ve gerçekten çok zor bir kişisel eğitimle başarabiliriz.Tasavvuf düşüncesinde her zaman şu üçleme vardır.
İnsanın doğası gereği, ruh ve nefs hep karşı karşıyadır.
Beden ise her ikisinin ele geçirmek istedikleri kale.
Nefse teslim olursan kötülük denilen vicdan eksikliği ve bencillik dünyasına girmişsin demektir. Ruh ise bu döngüyü bozmak adına, her daim sana sesini duyurmaya çalışır ''hatalısın'' diye.
Vicdanı duymayan, vicdanı duyup dinlemeyen ve bir de hatayı yapıp vicdanı sonradan duyanlar diye kategorize edilmişiz.
Bu aşamalardan sonrakilerde, zaten kalp aydınlanma sürecine girmiş oluyor.
Bu aydınlığın, ışığın önce içimize sonra da dış yüzümüze yansıdığını çok ama çok net görebiliyoruz.

Bir şeyleri bilmek yetmiyor, anlamak da lazım...
Anlamak o kişiye kalp gözüyle bakmak demek ve bizler şimdilerde buna (oldukça basite indirgeyerek) empati diyoruz.
Peki....anladığımız zaman kişinin özüne bakıp da, vicdanını kullanmak istemeyen kategorisinde olduğunu görünce ne yapmalı dersiniz?

Sabır mı?
Sabır tüm felsefe anlayışlarına göre, sahip olunabilecek en büyük erdem.
Sabır susmak mıdır? Görüp gözlerini kapatmak mıdır?
Bilsen de bilmemek gibi davranmak mıdır?
Yoksa sabır beklemek midir?
Sabır o kişinin günün birinde doğru yolu bulmasını mı sağlayacak, yoksa sizi mi eğitmiş olacak?

Cevaplar ve arkası kesilmeyen sorular buyrun beynime..emrinize amade...göreceli dünyanın göreceli hayatları, göreceli insanların göreceli cevapları...
Hanginiz doğru, hanginiz değilsiniz?

Değerleri nasıl böyle değiştirip, göreceli eyledik?
Tek cevaplık sorulara binlerce şık ekledik......
Aydınlığı bulmanız dileğiyle..

Anneme ve oğluma...

2009-05-10T07:02:00.000-07:00

Bugün Anneler günü ...

Gözlerinin içine bakarken sadece sevgi gördüğüm, bensiz yaşamasının imkansızlığını bildiğim, karşılığındaysa sadece sevgi bekleyen...annem...

İki kişi bugün benim için çok şey ifade ediyor....annem ve bana anneliği tattıran oğlum.

Oğlumun doğumuyla, annemi daha çok sevdim, daha çok kırmaktan korktum, onu daha az eleştirip daha çok takdir ettim.

Annelik öylesi bir duygu ki; yüzüne bakarken bile özlüyorsun, onun yerine her acıya katlanmaya razısın, sahip olduğun ya da olamadığın her şeyi, dünyayı ona sunmak istiyorsun, her haliyle doğrusuyla yanlışıyla sadece onu kabul edebiliyorsun.

Keşke karnımda kalsaydı, her şeyden daha çok koruyabilirdim diyorsun.

Oğlumun doğumuyla birlikte öğrendim bunları.
Hiç bir şey böylesine benim olmadı.

Onu seviyorum, çünkü bana karşılıksız sevmeyi öğretti.

Onu seviyorum, çünkü canımdan daha değerli bir can daha olduğunu öğretti.

Onu seviyorum, çünkü gerçek mutluluğun ne olduğunu öğretti..

Gecenin bir yarısı acıktığında üff demeden uyandığım, kucağımda saatlerce sıkılmadan ağlamasın diye sıkı sıkı sarıldığım o.

Uykunun en tatlı en derin yerinde, soluk alışındaki en ufak bir değişikliğe, ufacık bir kımıldanışına uyandığım o.

Karnı doyduğu anda gözlerine bakması yeter...

Sabahları uyansın diye dört gözle bekliyorsun, çünkü oynayışını gülüşünü özlüyorsun.

Sevilmesinden, başarılarından gurur duyuyorsun....

İşte annem beni böyle sevdi ve bende oğlumu böylesine çok seviyorum.

Anneme olan sevgimse sadece minnet duyduğum için değil.

Annem ...kendime olan özgüvenimi, kendime olan saygımı, kendime olan inancımı sağlayan canım annem.

İnsan olmayı , hayat terazimi her zaman adil kılmamı sağlayan, hayat merkezim olan vicdanımı kullanmayı öğreten annem...

Saygının ne denli önemli olduğunu, sabretmenin ve sevginin mutlaka en güzel şekilde geri döneceğini söyleyen annem.

Şimdi kendine kızan''keşke bu kadar alçakgönüllü yetiştirmeseydim sizi'' diyen canım annem.
Ama anne biliyor musun doyasıya insan olmanın tadını çıkarıyorum!..

Bil ki bu kadar sevgiyi, saygıyı herşeyiyle paylaşabiliyorsam, bu senin verdiğin tevazu ve sevgi dolu kalp sayesinde ....

Bedenin geçiciliğini, insanların ne olduklarıyla değil, nasıl olduklarıyla değerlendirilmesi gerektiğini her zaman hatırlattın bana ve kardeşlerime.

Şimdi, bugune kadar aldığım tüm sevgi sözcüklerini sana gönderiyorum anneciğim. Hayattaki başarı buymuş diyorum şimdi. Bu başarı da senin anneciğim.

Sana dünyanın en güzel duygularından kocaman bir demet yaptım, yanına da sen yeter diyene kadar durmayacak öpücüklerimi koydum.

Seni Seviyorum Anne....Seni çok seviyorum.